زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

عقبة بن حجاج سلولی





عقبة بن حجاج سلولی، از بزرگان بنی‌سلول و از حاکمان اندلس بود. او سرانجام به سال ۱۲۳ ق درگذشت.


۱ - معرفی اجمالی



عقبة بن حجّاج سلولی، امیری از اشراف بنی‌سلول بود که عبیدالله بن حبحاب، امیر افریقیه و مغرب، او را به امارت‌ اندلس گماشت. او در سال ۱۱۹ ق به آن‌جا وارد شد و به جهاد پرداخت تا این‌که به «اربونه» رسید و پس از فتح آن «جلّیقه و بنبلونه» را نیز فتح کرد. او در این نبردها، اسیران را نمی‌کشت، بلکه اسلام را برایشان عرضه و عبادت بت‌ها را برای او زشت جلوه می‌داد. با این روش، بسیاری به‌دست او اسلام آوردند. مورخان درباره پایان فرمان‌روایی‌اش اختلاف نظر دارند. برخی گویند: در «بلاط الشهداء» کشته شده است و برخی قائلند که مردم‌ اندلس به تحریک عبدالملک بن قطن بر او شوریده و وی را در سال ۱۲۳ ق خلع کردند و او پس از مدت کوتاهی در قرطبه درگذشت.

۲ - پانویس


 
۱. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۲۴۰.    
۲. ↑ ابن اثیر، علی بن ابی‌الکرم، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۱۹۲.    
۳. ↑ ابن اثیر، علی بن ابی‌الکرم، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۲۵۰.    
۴. ↑ ابن عذاری مراکشی، احمد بن محمد، البیان المغرب فی اخبار الملوک الاندلس و المغرب، ج۲، ص۲۹.    
۵. ↑ ابن خلدون، عبدالرحمن بن محمد، تاریخ ابن خلدون، ج۴، ص۱۱۹.    


۳ - منبع



عبدالسلام ترمانینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ترجمه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ج۱، ص۳۱۸.





آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.